Starfish Bowl : Dopamine

Artiest : Starfish Bowl
Titel : Dopamine
Tracks : 13
Genre : 70’s Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Nee

Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website www.starfish-bowl.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 7/10


Starfish Bowl doet niet aan vernieuwing, de band is vernieuwing! Met deze nogal uitdagende frase opent Starfish Bowl haar biografie. Geen bandfoto, geen begeleidend schrijven. Jammer. De digipack hoes ziet er overigens keurig uit. Daar is voldoende aandacht aan besteed! Netjes.

Dopamine telt maar liefst dertien tracks. Het gevaar van CD’s met zoveel tracks is dat de aandacht zal worden verdeeld over meerdere tracks. Het gevaar hiervan is dat de recensent sneller en daardoor minder aandachtig de tracks zal beluisteren. Mijn advies is dan ook altijd om een de vier sterkste tracks van de CD te pakken en die uit te brengen op CD.

De muziek van Starfish Bowl doet me erg denken het Nederlandse Sjako! Niet echt een belediging dus, want Sjako! Is een zwaar ondergewaardeerde band die tot op heden de hoogste ogen gegooid heeft met een 2 Meter Sessie live album. Starfish Bowl beschikt over de zelfde skills. Lekkere funky tracks van hoogstaand niveau. Fraaie zangpartijen en leuke uitstapjes naar rock. Binnen het genre levert Starfish Bowl een prima schijf af waarmee ze zich wat mij betreft op de kaart hebben weten te zetten.

White Lily : Aftervoices

Artiest : White Lily
Titel : Aftervoices
Tracks : 5
Genre : Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Nee

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website www.whitelily.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 4/10


Het uit Amsterdam afkomstige White Lily bestaat sinds april 2001. Met Aftervoices presenteren zij hun nieuwe sound. Een vijf tracks tellend schijfje. Een ietwat bizar hoesontwerp en het ontbreken van begeleidend schijven en losse bandfoto doen mij het ergste vermoeden.

Na het opzetten van Aftervoices krijg ik meteen ‘Voices part 1’ voor m’n kiezen. Niet echt om vrolijk van te worden. Een muur van wazige klanken dreunt door mijn spreakers. Wat is dit? Het lijkt wel een oude demo van de oude Pink Floyd, maar dan minder fraai. Het klinkt allemaal erg psychedelisch en ik kan er derhalve ook geen touw aan vastknopen.

Het geheel klinkt erg rommelig en ik wordt er zowaar een tikkeltje duizelig van. Okay, het is, blijkbaar, niet mijn genre, maar een objectief oordeel geven over Aftervoices is dan ook erg lastig. De muziek van White Lily ligt je of ligt je niet. Ik denk dat er maar weinig mensen zijn deze muziek kunnen/zullen waarderen. Ik vind het dan ook erg lastig om deze schijf te beoordelen. Kijkende naar psychedelische muziek denk ik dat White Lily erin is geslaagd dit met verve te bewerkstelligen. Kijkende naar het geheel vrees ik dat White Lily finaal de plank misslaat.

According To You : The Key To Our Broken Hearts

Artiest : According To You
Titel : The Key To Our Broken Hearts
Tracks : 12
Genre : Hardcore/Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website www.accordingtoyou.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 10/10


Het in de zomer van 2005 opgerichte According To You komt zeer verassend uit de hoek met deze twaalf track tellende schijf. Wat een schitterende hoesontwerp! Complimenten! Alles ziet er keurig uit. Het begeleidende schrijven deugt, de biografie spreekt boekdelen, de bandfoto ziet er professioneel uit. De website van de heren vind ik daardoor iets minder. Kijkende naar het fysieke geheel had ik daar meer van verwacht. Klein, maar belangrijk, verbeterpuntje dus!

Over de muziek van According To You kan ik heel kort zijn: Super! Klasse productie heren! De samenzang, het samenspel, de composities, de arrangementen, de afwisseling en de emoties, het is allemaal aanwezig en op hoog niveau! Wat een lekkere plaat zeg, potverdikkie! Hier en daar vertoont According To You enige raakvlakken met het door Poprock alom geprezen Only Seven left. Het grote verschil is dat According To You geen pianist heeft.

Neem taking Back Sunday, Only Seven Left, Kill Your Ex, gooi dit alles in de blender, voeg daar een vleugje Wheatus aan toe en serveer het geheel met een flinke scheut harmonie en proef vervolgens de heerlijke smaak die According To You heet! Als According To You bij jou in de buurt speelt, ga ze dan bekijken, want deze band verdient het! Puik werk! Grote klasse!

The Frowns : 4x The Frowns

Artiest : The Frowns
Titel : 4x The Frowns
Tracks : 5
Genre : Garage Pop
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website www.thefrowns.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 8/10


Het Utrechtse The Frowns bestaat uit Hannes Hilgenkamp op Zang en Gitaar, Guido Meulendijks op Gitaar, Jeroen Lugtigheid op Basgitaar en Ivo Nicolaes op Drums. 4x The Frowns bevat, hoe kan het ook anders, maar liefst vier tracks. De luisteraar wordt echter getrakteerd op een extra track genaamd ‘Weatherman’. De cardcover hoes ziet er netjes uit.

De muziek van The Frowns laat zich het beste omschrijven als lekker in het gehoor liggende, vrolijke, gitaarpop/rock. Bands als Weezer, Nada Surf en The Rentals zijn niet 1,2,3 te vergelijken met The Frowns, maar de insteek vertoont wel degelijk overeenkomsten. The Frowns weten met 4x The Frowns een fraaie E.P. af te leveren waarmee ze de komende tijd vast en zeker de nodige optredens kunnen regelen. The Frowns is dan ook echt een band om live bezig te zien. Volgens mij spat de energie en het enthousiasme ervan af!

Ondanks dat The Frowns weinig toevoegen aan het bestaande assortiment van dit genre ben ik van mening dat het aanwinst is voor de Nederlandse popscene. Gedreven musici die ieder hun eigen ding doen, maar dit wel weten om te smelten tot een harmonieus geheel! Erg fraai dus!

 

Rash : This Is My Therapy

Artiest : Rash
Titel : This Is My Therapy
Tracks : 12
Genre : Pop/Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website www.rash.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 4/10


Het Rotterdamse trio Rash bestaat uit bandleden die individueel op zijn gegroeid in de multiculturele wijken van de Havenstad. De gedeelte passie voor muziek bracht de heren bijeen en heeft geresulteerd in onder meer de release van de twaalf tracks tellende schijf ‘This Is My Therapy.

De biografie is zeer summier en laat te wensen over. Ook mis ik een bandfoto. Jammer. Het begeleidende schrijven daarentegen volstaat prima. De CD zit verpakt in een jewelcase. Keurig drukwerk. Geen gepruts dus. De productie is matig te noemen. Ook de composities zijn niet bijzonder te noemen. Het is het allemaal ‘net niet’ en dat is jammer. De heren van Rash weten echt wel hoe ze muziek moeten maken, toch mis ik de ‘passie’ waar eerder aan gerefereerd werd.

Muziek maken is een ding, muziek maken met gevoel en passie en dit weten vast te leggen op CD is weer een heel ander verhaal. Hier is Rash niet in geslaagd. Het ruime aantal tracks vind ik ook niet zo heel verstandig. Een ietwat strengere selectie van de tracks was handiger geweest, maar goed, dat is achteraf geblaat van een recensent. Rash moet nog heel wat uren in de oefenruimte spenderen om te leren hoe ze de passie moet over weten te brengen. Wanneer dit het geval, ja, dat geef ik Rash graag een tweede kans!

Saga's Suitcase : The Saga Begins

Artiest : Saga’s Suitcase
Titel : The Saga Begins
Tracks : 6
Genre : Pop/Rock
Herkomst : Nederland/Duitsland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website www.sagassuitcase.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 7/10


Het Nederlands/Duitse Saga’s Suitcase bestaat uit maar liefst vier singer/songwriters. De band werd in de zomer van 2006 opgericht. ‘The Saga Begins’ zit in een jewelcase voorzien van een mooie hoes. De bandnaam, de hoes en de titel doen me denken aan bands als Blind Guardian, HammerFall en Rhapsody, maar het tegendeel blijkt echter waar.

De muziek van Saga’s Suitcase laat zich het best omschrijven als zweverige popmuziek met een rock randje. De zang Aniek Brink klinkt erg zwoel en aangenaam. Het geheel doet me denken aan een softe versie van The Damnbuilders. Dit komt met name door de viool en de vloeiende baspartijen. De productie is prima en de composities steken goed in elkaar. Verfrissend, vernieuwend of verassend is Saga’s Suitcase niet. Wel is het prima luistermuziek. De band zou het goed doen in een duistere kroeg, ergens achteraf gelegen in een Amerikaanse gokstad. Hoedje op, sigaar in de mond, lichten gedimd en de geur van whisky die je simultaan tegemoet komt.

Het sublieme ‘Turn Back Time’ misstaat zeker niet op de ‘The Saga Begins’, echt een prachtige track! Als hier een radio edit van verschijnt is er wellicht kans op een klein commercieel succesje. Saga’s Suitcase heeft mij niet weten te overtuigen, maar geheel ontevreden ben ik niet. Ik benieuwd wat deze band gaat brengen op de lange termijn!

William Wixley : Signing In E.P.

Artiest : William Wixley
Titel : Signing In E.P.
Tracks : 8
Genre : Pop/Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website www.williamwixley.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 9/10

Goede wijn behoeft geen krans, we roepen het vaker bij Poprock.nl. William Wixley is een artiest die zijn vak prima verstaat, enkel wil het maar niet lukken om Nationale roem te vergaren. Hoe dit komt weet ik niet, misschien omdat William Wixley niet echt heeft gekozen voor een ‘vaste sound’.

Ik kan mij herinneren de eerste E.P. voor William Wixley te hebben gerecenseerd. Ook weet ik nog dat ik daar een waardering van 10 aan heb gegeven. Tot op de dag van vandaag blijf ik die eerste E.P. een toppertje vinden. Hoe dit komt? Ik denk dat William Wixley beter uit de verf komt bij gevoelige liedjes die recht uit het hart komen. Bij ‘Signing In’ mis ik dat gevoel. Het lijkt een mix tussen Intwine, Bob Marley. Jack Johnson en William Wixley zelf. Ik denk dan ook dat daar het ‘probleem’ ligt. Het geheel klinkt erg gelikt, prima geproduceerd en goed doordacht. De muziek is verassend, vernieuwend en heeft absoluut potentie. De vraag is echter: Wie is William Wixley? Men kan er niet goed een label aan hangen/plakken. Iets wat wel nodig om een basis neer te zetten/leggen.


William Wixley laat met de ‘Signing In E.P.’ wederom horen dat hij alles in huis heeft om (meer) gerespecteerde Nederlandse muzikant te worden en dit alles ondersteunt door zijn fantastische band. Stuk voor stuk prima musici! Het nummer ‘ Forgiveness’ is lekker rustig en neigt naar een ballad toe en dat is previes waar William Wixley, in mijn optiek, het beste in is. De beste track van deze E.P. vind ik dan ook ‘Forgiveness’! Daar hoor ik namelijk de William Wixley die ik het liefste hoor! Al met al toch een prima waardering, want William Wixley is een blijft een topper!

Deviation : A Gentlemen's Agreement

Artiest : Deviation
Titel : A Gentlemen’s Agreement
Tracks : 4
Genre : Pop/Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.deviationmusic.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 9/10


Deviation wil Poprock.nl graag kennis laten maken met hun nieuwe E.P. genaamd ‘A Gentlemen’s Agreement’. Een 4 track tellend schijfje voorzien van een prachtige cardcover hoes. De biografie ziet er netjes uit. Ook het begeleidende schrijven laat niets te wensen over. De bandfoto zie erg prachtig uit. Schitterende achtergrond overigens! Erg classy!

De heren van Deviation laten met deze CD horen wat ze in huis hebben, want het geheel klinkt doordacht en is prima geproduceerd. De sound is lekker dik, maar er is voldoende ruimte voor de hoge tonen. De zang van Thijs van de Kant is zeer aangenaam te noemen. De muziek van Deviation is niet vernieuwend of verrassend te noemen, maar dit doet niets af aan wat de heren met ‘A Gentlemens’s Agreement’ afleveren.

Sterke composities met catchy refreinen en dit alles begeleid door heerlijke pop/rock. Deviation heeft van zich laten horen en heeft, bij poprock.nl in elk geval, een prima eerste indruk achtergelaten! Klasse schijf heren! Keep it up!


Logo : Live At The Library

Artiest : Logo
Titel : Live At The Library
Tracks : 5
Genre : Pop/Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.logomusic.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 5/10


Logo is een oude bekende van Poprock.nl. Al eerder werden zij gerecenseerd en niet onverdienstelijk! Ditmaal komt de sympathieke band uit Roosendaal met een Live E.P. op de proppen. Behoorlijk gewaagt als je het mij vraagt, want live opnamen laten veelal te wensen over. Zelfs voor de grote namen. Ik ben dus benieuwd wat mij te wachten staat. De presentatie van het geheel ziet er in elk geval netjes uit. De cardcover CD ziet er aangenaam uit en de biografie vertelt voldoende over Logo om te weten met welke band we te maken hebben.

Na het beluisteren van de eerste track ‘April Fool’ weet ik weer waarom het uitbrengen van live opnamen een groot risico met zich meebrengt. Okay, je dient bij live opnamen ten alle tijden rekening te houden met een ‘wat mindere sound’. Dit geheel klinkt niet eens zo gek, maar toch, het is allemaal wat iel en laag. Er wordt strak gespeeld en de composities blijven overeind staan, maar toch, het geheel verdrinkt in een muur van lage tonen en dat is jammer.

Deze sound is bij ‘Protect Us’, ‘$10,- A Kiss’, ‘Jasmin Black’ en ‘Enjoy The Morning’ helaas niet anders. Fraai en verfrissend zijn de samples die er gebruikt worden. Dit krikt het niveau van de band wel omhoog. Ik mis het publiek. Geen applaus dus, althans, nauwelijks. Een sfeermaker die, mijns inziens, onmisbaar is bij een live plaat. Al met al vind ik de keuze om een live CD uit te brengen erg gewaagd, maar vind het eindresultaat matig. Better luck next time!

Only Seven Left : October Tune

Artiest : Only Seven Left
Titel : October Tune
Tracks : 2
Genre : Pop/Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.onlysevenleft.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 December 2008
Waardering : 10/10


‘Wow!’ is het eerste gevoel wat me bekruipt wanneer ik deze 2 track CD ontvang! Alleen al de presentatie van Only Seven Left spreekt boekdelen! Een schitterende glossy bandfoto. Begeleidend schrijven op niveau en veruit de meest prachtige biografie die ik ooit heb mogen aanschouwen! Een full-colour glossy A4tje aan weerszijden bedrukt inc. foto’s, tijdlijn, hoogtepunten etc. Helemaal top! Ook het schijfje zelf ziet er keurig uit. Bij de vorige recensie van Only Seven Left bleek al dat de heren een keurige presentatie, op alle fronten, niet naast zich neer leggen. Complimenten!

Ook de muziek van Only Seven Left maakt me vrolijk! Het is een clubje jonge snotapen, maar wat zijn ze goed! Allemachtig! Hun sound mag dan niet vernieuwend zijn, maar de harmonie, de lekkere refreinen, de coole teksten, de prachtige samenzang, de dikke productie, de prettige piano partijen, kortom: Het geheel klinkt super en staat als een huis! Ik betreur het dan ook zeer dat ‘October Tune’ slechts twee tracks bevat, maar Only Seven Left smaakt naar meer, veel meer! Ik kan dan ook niet wachten op het full-length album van de jongens wat zeker niet lang meer op zich zal laten wachten!

Only Seven Left is een band om in de gaten te houden! Dat ze nog geen Nationale bekendheid genieten is mij een raadsel, want alles klopt gewoon. Of het nu gaat om de presentatie of de muziek zelf, men kan niet om Only Seven Left heen! Een dikke 10 punten! Hulde! O ja, doe mij een lol en stuur de volgende keer een schijfje op met minstens twaalf tracks! Ik geniet me suf hier!

Artiest : Highway Chile
Titel : Keeper Of The Earth
Tracks : 13
Genre : Metal
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja

Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.highwaychile.nl
Recensent : Sjerruf
Datum : 9 September 2008
Waardering : 9/10

Highway Chile opereerde begin jaren ‘80 als een van de populairste hardrockbands van Nederland, samen met o.a. Vengeance, Vandenberg, Picture en Bodine. Ze waren veel gevraagd in het toenmalige clubcircuit en fungeerde als goede opwarmers van oa Judas Priest, Whitesnake en Motörhead. De LP ‘Storybook Heroes’ (geproduceerd door ‘Big’ Al(fred) Lagarde) en de EP ‘Fever’ werden goed ontvangen. De orginele line-up viel in 1984 uit elkaar en ging Highway Chile aan de ene kant verder met de latere Sleeze Beez leden Jan Koster en Eric Karreman, terwijl drummer Ernst van Ee en gitarist Ben Blaauw het zeer succesvolle Helloïse opzette met zanger Stan Verbraak en bassist Marchell Remeeus en gitarist Arjen Boogerds, wat eind jaren 80 uit elkaar viel. De mini LP ‘For The Wild And Lonely’ (’84) en de LP ‘Rockorama’ (’85) haalde bij lange na het niveau niet meer van het debuut en Highway Chile verdween in stilte begin ’86.

Highway Chile leden van het eerste uur Martin Mens en Ernst van Ee keerde in 2002 terug met zanger Robert Soeterboek (Ayreon, My Brother Jake), gitarist Attila Szabo en bassist Edwin den Haag (beide Blind Justice) wat resulteerde in een succesvolle clubtour en een live plaat ‘On The Road Again’. Highway Chile is sindsdien blijven optreden met oud Helloïse zanger Stan Verbraak en gitarist Gert Nijboer en zijn in ‘06 eindelijk begonnen aan een nieuwe plaat.

‘Keeper Of The Earth’ trapt na het intro af met de supervette titelsong. Een lekkere song waarin meteen duidelijk word waar Highway Chile anno ‘08 voor staat. De nieuwe songs op deze nieuwe plaat vullen elkaar prima aan. In ‘Free Fighter’ hoor ik zelfs de bekende begin riff terug van het nummer ‘Highway Chile’. ‘Run Away’ vind ik persoonlijk iets te glad, maar doet verder niets af aan de kwaliteit van de song. Naar mijn mening prima is de plaat prima in balans. Naast de 9 nieuwe songs staan er ook nog twee remakes op van de eerste plaat. ‘Endless Trial’ is natuurlijk een geweldige ballad die nu veel beter uit de verf komt dan 25 jaar geleden, mede doordat Stan natuurlijk een meer veelzijdige zanger is dan de originele zanger Armand van der Stighel (die tegenwoordig zijn kost verdiend als TV kok in de States). Het volkslied van elke metalhead ‘Headbangers’ klinkt ook supervet en behoort nog steeds tot de klassiekers, met een gitaarsolo van Ben Blaauw. Enige minpunt (en daardoor net geen 10) aan deze plaat vind in de Rainbow cover ‘Long Live Rock ‘N’ Roll’. Het is wat rechter ingespeeld en verliest daardoor zijn swingende karakter. De solo is ingespeeld door een ander oude bekende Peter “Barney’ Barnouw. Kenmerkend aan HC is natuurlijk het pompende, harde en vooral retestrakke slagwerk van Ernst. Favoriet song is ‘Stealing With Pride’. Daarnaast staan er weer genoeg kippenvel momenten op deze plaat, mede door de heldere en warme stem van Stan, de moddervette gitaarsound en de bombastische ritmesectie. De plaat is ingespeeld door bassist Edwin den Haag, echter heeft hij de band moeten verlaten wegens ziekte (Sterkte Ed!) en is vervangen door niemand minder dan oud Helloïse bassist Mars. ‘Keeper Of The Earth is zeker een aanrader voor de echte hardrock en metalfan. Kopen verplicht!!!

Highway Chile speelt op 28 sept in Plein 79 in Den Bosch (aanvang 16.00u) en is de aftrap van de promotour. Gaat dat zien…

Artiest : Hartog
Titel : Storyteller
Tracks : 11

Genre : Pop Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Nee

Biografie : Nee
Bandfoto : Nee

Website : www.hartogmusic.com
Recensent : Sjerruf
Datum : 8 September 2008
Waardering : 7/10

De titel van de plaat zegt het al. Op ‘Storyteller’ staan 11 verhaaltjes die door Hartog gezongen (of eigenlijk vertelt) worden. Wat opvalt is zijn mooie zachte en zwoele stem.

Hartog (Eysman) componeert (luister) liedjes en levert met ‘Storyteller’ een sfeervolle plaat af die recht op je af komt. De nummers kunnen niet directer gemaakt en vertolkt worden. Hij begeleid zichzelf op gitaar en hier een daar worden wat toetsen en andere geluidjes toegevoegd die bespeeld worden door Alberto Klein Goldewijk.

Het zijn 11 liedjes die recht uit het Hart van Hartog komen. Over de inhoud ga ik me niet wijden. Dat kan Hartog veel beter zelf doen door het beluisteren van zijn CD. Iedereen die van leuke akoestische sfeervolle liedjes haalt met ‘Storyteller’ een leuke plaat in huis. Samen (of alleen) op de bank, lamp uit en kaarsjes aan, drankje erbij en genieten!

Artiest : Last Horizon
Titel : Time will tell
Tracks : 4

Genre : Pop Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja

Website : www.lasthorizon.nl
Recensent : Sjerruf
Datum : 20 Augustus 2008
Waardering : 8/10

4 Mansband Last Horizon, gevormd door 4 vrienden, uit de regio Den Bosch, die al meer dan 10 jaar muziek maken in andere meest uiteenlopende combo’s. Dat is te horen op de strakke variërende CDemo “Time Will Tell’ die het viertal aflevert. Of het nu gaat om het rockende 'Urban Streets', het catchy 'Soothing Amber', het zeer ingetogen en sfeervolle 'Just Remember' of opener 'Time Will Tell'. Het zijn stuk voor stuk klasse nummers die veel meer aandacht verdienen.

Uiteraard heb ik hier ook weer een favoriet. 'Urban Streets' is zeer strak gespeeld en grooved ontzettend lekker. De procuctie is ietwat aan de matte kant, maar voor een CDemo klinkt het het geheel goed. De harmonieuze samenzang is toch wel sterke punt van de band en geeft de composities een extra fill. Hier hoef ik verder weinig over uit te weiden, maar Last Horizon moet de podia op en heel snel.

Op 30 aug. staan ze in de Blauwe Kei in Veghel en op 21 sept op de Bossche Fietsmarkt.

Artiest : Wreckyard
Titel : Dawn
Tracks : 12

Genre : Punk Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Nee
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.wreckyard.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 16 augustus 2008
Waardering : 9/10


Het uit Enschede afkomstige Wreckyard weet mij al meteen aangenaam te verassen met een zeer fraaie Digipackage! Schitterende presentatie van de CD heren! Ook de biografie ziet er keurig uit. In kleur met bandfoto. De biografie is helder, strak en bevat alle informatie om de lezer positief te triggeren!

Na het opzetten van ‘Dawn’ krijg ik meteen een heerlijk gevoel! Vrolijke, maar serieuze Pop/Rock/Punk liedjes vliegen me om de oren. Vergelijkbaar met Green Day en Blink 182, dus niet te complex en fijn om naar te luisteren. Leuke gitaarpartijen, fraaie zangkoortjes en catchy refreinen. Ja, van Wreckyard kun je echt zeggen dat ze hun vak verstaan! Heerlijk! Heren die weten wat ze willen. Wreckyard klinkt als een goed op elkaar ingespeelde band en nog belangrijker: Ze spelen alles met de grootste passie, plezier en overtuiging!

Enige puntje van kritiek is het feit dat ik niet iets typisch hoor wat ik kan koppelen aan Wreckyard. Een eigen sound kan geen kwaad, maar het is Wreckyard vergeven, want wat de heren hier neerzetten doen niet veel bands na! Wreckyard is er echter nog niet, de band moet rijpen, maar het begin is er! De website van de band ziet er keurig uit! Eindelijk weer een band om in de gaten te houden! Binnen het genre zal Wreckyard hoge ogen gaan gooien! Keep it up guys! Top!

Artiest : Ravolva
Titel : Meconium
Tracks : 7

Genre : Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website : www.ravolva.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 16 Augustus 2008
Waardering : 7/10


Het uit de Bollenstreek afkomstige trio Ravolva maakt naar eigen zeggen Groove Rock en van dichterbij ‘bekeken’ zijn ook Stoner en Funk invloeden hoorbaar. De in eigen beheer uitgebrachte CDemo ‘Meconium’ telt maar liefst zeven tracks waarvan twee remixes. Het hoesje ziet er netjes uit. Een cardcover, gedrukt, net als het schijfje. Ik mis een bandfoto, hoewel de heren zelf wel prijken op de hoes van ‘Meconium’. In de, vrij summiere, biografie staat tevens een kort begeleidend schrijven.

Ravolva bestaat uit Pieter, Jos en Bart en hebben al ruime ervaring in het spelen van bands en het schrijven van muziek. Na het beluisteren van de eerste track ‘Restless Blue’ is inderdaad hoorbaar dat ik niet te maken heb met een amateurbandje. De geluidskwaliteit is daarentegen een behoorlijke tegenvaller. Het tamelijk eigen geluid van Ravolva doet mij sterk denken aan dat van de Amerikaanse band Sugartooth, echter is Ravolva wat meer rechtlijnig en minder funky.

De overige tracks (zolas ‘Full Stop’, ‘Fading Shades’, ‘Whorehound’ en ‘Blinded’) klinken matig tot goed. De zang staat teveel op de voorgrond en door het vele ‘laag’ verzuipt de rest van het instrumentale gedeelte en dat is erg jammer. Ik loop hier vaker tegenaan bij CDemo’s. Jammer! Ondanks dat het geheel niet erg gelikt klinkt ben ik wel van mening dat Ravolva goed bezig is. De composities klinken prettig en vervelen niet. Complimenten voor de aangename zang! Een typische band voor een avondje relaxen met een biertje in je hand in een willekeurig cafe!

  

Artiest : Discourse Avenue
Titel : November March EP
Tracks : 5

Genre : Indie / Hardcore
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website : www.discourseavenue.net
Recensent : Marco Budding
Datum : 22 Juli 2008
Waardering : 9/10

U kent ze wel, die momenten dat je een goede cd op het verkeerde moment opzet, en dat je jezelf daardoor helemaal op het verkeerde been zet. Zo moet ik mijn verontschuldigingen aanbieden aan Discourse Avenue. Toen ik een paar CD’s  uit de post haalde een paar weken geleden legde ik hem meteen als eerste in de CD speler, voornamelijk gebaseerd op het on-Nederlands mooie CD hoesje met foto’s uit de grote stad. Het was half 8 ’s ochtends op Zaterdag, mijn ogen gingen langzaam open en ik had net een kopje thee gezet. Luister en kijk naar de videoclip van ‘The Reckoning’ op hun website en je zal begrijpen dat ik op dat moment niet echt onder de indruk was. Binnen 2 minuten lag hij onderop het stapeltje.

Discourse Avenue maakt muziek met pit. Neem de agressie van Rage against the machine, maar dan gespeelt door een band die er echt zin in heeft, die geen stapels electronische vervorming nodig heeft om agressief te klinken, en die niet het nut ziet van het eindeloos herhalen van catchy zinnetjes. Ze spelen snel, gevarieerd, en zijn erg goed in het langzaam opbouwen van spanning in een nummer. De nummers zijn zeker niet standaard opgebouwd (leuk gitaarwerk!) en de drummer houdt echt de boel strak in het gareel. Een onverwacht gastoptreden van trompettist Wim Callaers leidt pas echt tot variatie! (zeg maar de hardcore variant van het Amerikaanse Cake)

De band heeft inmiddels een nieuwe gitarist, een zekere Henri, maar dit lijken me geen mannen die over een nacht ijs gaan, dus ik ga er vanuit dat ze dit allemaal ook live kunnen waarmaken. Het word eens tijd dat ze afzakken richting het Zuidwesten van dit land, dan ga ik zeker even kijken! De 5 nummers van ‘November March EP’ zullen dus nog wel een tijdje rondzwerven op mijn MP3 speler, want het is echt een absolute aanrader,  en het word nu wachten op een CD die iets langer duurt dan 20 minuutjes, want dit smaakt absoluut naar meer! (Alleen niet voor de thee!)

Artiest : Going Dutch
Titel : The Dutch Are Coming
Tracks : 8
Genre : Pop, Rock, Funk
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Nee
Bandfoto : Nee
Website : www.goingdutch.biz
Recensent : Bas de Esch
Datum : 20 Juli 2008
Waardering : 4/10


Going Dutch is een zes mans formatie en voorziet Poprock.nl van hun nieuwe CDemo genaamd ‘The Dutch Are Coming’. Complimenten voor de CD hoes, erg professioneel. Met name de opdruk van het schijfje zelf vind ik er mooi. De bandnaam vind ik ietwat gewaagd en heb ergens het idee dat ik met een soort feestband te maken heb, maar gelukkig oogt het logo van Going Dutch wat serieuzer. Voor de biografie en bandfoto verwijst de band mij door naar de website. Dit kan echt niet! Erg jammer, want zelfs de verpakking waarin de CDemo werd toegezonden was geheel in Going Dutch stijl, ik stond er dan ook van te kijken dat het feitelijk gezien niet geheel compleet was wat presentatie betreft.

Going Dutch geeft in het begeleidende schrijven aan ruim twee jaar gewerkt te hebben aan ‘The Dutch Are Coming’ en dat vind ik opmerkelijk. Op deze manier schept de band nogal hoge verwachtingen en deze kunnen ze, mijns inziens, niet waarmaken.

De geluidskwaliteit is prima, de productie voldoende, de zang niet onaangenaam, maar het pakt simpelweg niet. Op geen enkele manier weet Going Dutch mij kippenvel te geven of het idee te geven dat ik te maken met aanstormend talent in welke hoedanigheid dan ook. De muzikanten van Going Dutch verstaan hun vak zonder meer, dat is het niet, maar het is tamelijk zielloos allemaal en dat is zonde, zeker na twee jaar hard werken! Enige minuscule lichtpuntje is ‘Make It Happen’ welke een prettige intro heeft. Mijn tip is om te werken aan meer diepgang en een eigen smoel, want de kwaliteit is wel degelijk in huis, echter dient deze beter te worden benut!

Artiest : La Grace
Titel : La Grace
Tracks : 4
Genre : Rock
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.lagrace.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 19 Juli 2008
Waardering : 8/10


La Grace presenteert een fraaie E.P. voorzien van een prachtige hoes. Een korte, doch bondige biografie, begeleidend schrijven, een bandfoto en zelfs een sticker. Altijd handig! Complimenten dus voor de presentatie!

De debuut E.P. telt vier tracks waarvan ‘Fake’ de opener is. Wat mij meteen opvalt is de prima geluidskwaliteit. Het geheel klinkt lekker vol en is prima afgemixed. La Grace maakt rock, dat is helder. Lekkere rock liedjes met een pikant popsausje. Zeer zeker hitlijst waardig, maar echt uniek is La Grace niet. Een eigen smoel mis ik toch wel.
De tweede track genaamd ‘Feels Like’ is een beetje hetzelfde laken een pak. Gewoon lekkere rockmuziek met een fraai refrein, prima brug en aardige gitaarsolo. De overige tracks ‘On Hold’ en ‘Come Down’ laten horen dat La Grace haar vak zeer zeker verstaat en hoe!

Al met al kan ik niet anders concluderen dat la Grace een prima rockband is met aangename vocalen van zangeres Annika Boxhoorn. Echter mis ik een eigen geluid. Ik dien nu nog te gissen naar de ware identiteit van La Grace. Ik ben erg benieuwd naar een nieuwe E.P. en de hoop dat ze iets van die identiteit willen prijsgeven.

Artiest : Lichte Dichter
Titel : Kruisvaarder
Tracks : 13
Genre : Nederpop
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website : www.lichtedichter.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 19 Juli 2008
Waardering : 9/10


Het nieuwe album van Lichte Dichter genaamd ‘Kruisvaarder’ telt maar liefst dertien tracks. Voorzien van een prachtige hoes met die typische Lichte Dichter touch! Doordacht en professioneel! Lichte Dichter bevaart de woelige baren der lichtpoëtische Nederpop en Jesse van den Elsen is de kapitein! Kenmerkend voor Jesse is zijn breekbare, maar aangename zangstem. Geweldig dat het Brabantse accent duidelijk hoorbaar is zonder dat het gaat vervelen of irriteren. Dit maakt het nog meer ‘eigen’!

De tracks klinken lekker! Heerlijke teksten, prachtige zanglijnen en fraaie hooks! De composities zijn vrij simplistisch te noemen, maar ik denk dat Lichte Dichter hier dan ook precies de spijker op zijn kop slaat! Allerlei instrumenten komen aan bod, viool, accordeon,conga’s, cajon’s en nog veel meer. ‘Kruisvaarder’ is een gevarieerd album met genoeg potentie om opgepikt te worden door Radiostations en Platenmaatschappijen.


Ik denk dat we van Lichte Dichter zeker nog veel gaan horen de komende jaren. Als Lichte Dichter zich op deze wijze blijft profileren en gewoon lekker zichzelf blijft, dan moet dan goed gaan komen! Klein puntje van kritiek is dat Lichte Dichter op de een of andere manier beter tot zijn recht komt bij de melodramatische nummers, de ingetogen en breekbare vocalen van Jesse komen nu eenmaal beter naar voren in een track waarbij hij enkel door een gitaar en/of piano begeleid wordt.

 

Artiest : The Embodiment
Titel : Legeon
Tracks : 8
Genre : Death/Trash Metal
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.embodiment.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 16 Juli 2008
Waardering : 8/10


Eindelijk weer een band die weet wat deugdelijke presentatie is. Een fraai vormgegeven CD hoes in jewelcase met transparante tray, drukwerk. Keurig. Een begeleidend schrijven, een biografie (Engelstalig) met daarop wat foto’s van de band.

The Embodiment draait al heel wat jaartjes mee (sinds 1994) en dat is opmerkelijk te noemen voor een band in dit genre! De band heeft zich in de loop der jaren flink weten te ontwikkelen en klinken anno 2008 dus ook totaal anders vergeleken met de beginjaren. Snelle, agressieve en melodische Death/Trash Metal met die typische Embodiment touch, zo omschrijft de band haar eigen muziek.


Na het opzetten van ‘Legeon’ wordt ik geconfronteerd met ‘Second Eleven’, de openingstrack. Agressief en snel is het zeker! Wat mij ook meteen opvalt is de ietwat matige geluidskwaliteit. In die zin dat het net iets te dunnetjes klinkt. Ik mis de volle lagen. Bij dit genre is het niets lekkerder dan omver geblazen te worden door een muur van geluid en dat mis ik bij ‘Legeon’ helaas.

De productie zelf is erg goed te noemen, want je hoort werkelijk alles en dat is een compliment waard, want het valt niet mee om muziekstromingen zoals deze waardig op CD te zetten. Dat is dus wel degelijk gelukt. Fijne aan The Embodiment is de melodie die ze er in weten te houden. Het agressieve gebulder, de snoeiharde riffs en retesnelle drumpartijen vliegen je om de oren, maar de melodische passages weten er gelukkig wat ‘rust’ in de brengen.  Dit geldt voor vrijwel alle tracks op de CD.

Ik hoor enkele raakvlakken met Cryptopsy, een soortgelijke band in het genre. Het maakt mij derhalve trots dat er een Nederlandse band is die dit soort werk speelt. De belangstelling voor bands als The Embodiment neemt gestaag af en dat is jammer, want wat spelniveau betreft kunnen een hoop bands er een voorbeeld aan nemen. Metalbands moeten het tegenwoordig hebben van eigen aanhang en een select clubje liefhebbers en dat is eeuwig zonde. Geef mij maar The Embodiment i.p.v. de pathetische, zielloze en transparante commerciële kommer en kwel die de hitlijsten domineren. Rock on guys!

Artiest : Jelena
Titel : Silhouettes
Tracks : 15
Genre : Pop
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Nee
Biografie : Nee
Bandfoto : Nee
Website : www.jelenamusic.nl
Recensent : Marco Budding
Datum : 1 Juni 2008
Waardering : 7/10

Ondersteund door een waslijst aan mensen, zowel op schrijvend als op uitvoerend vlak, kan je niet anders verwachten dan een gevarieerde CD. Silhouettes van Jelena is precies dat, en nog net iets meer. Vanaf het eerste nummer, en tevens single, ‘Walk The Chalk’ word je meegevoerd door een 15 nummers durende mengelmoes van popliedjes, van licht funky tot stevig rockend naar een zwoele Santana-kloon en weer terug. Niet dat deze CD meteen een plek in mijn persoonlijke favorieten zal krijgen, maar voor de eerste echte CD (er ging een demo, ‘My Dreams’ aan vooraf) van iemand van 21 is het een heel degelijke introductie.

Waar de CD nog gemaakt is door een hele reeks meespelende muzikanten, is ze volgens haar website nu voorzien van een vaste band. Deze band lijkt me geheel nieuw (maar info hierover ontbreekt) en alleen gitarist Pascal Vermeulen is op een nummer (de single ‘Walk The Chalk’) te horen. Ik ben zeer nieuwsgierig naar een live optreden van Jelena, daar enkele nummers potentieel hebben om live echte knallers te worden, zoals bijvoorbeeld het nimmer ‘Life’ dat op de CD niet echt sterk uit de mix komt maar echt wel potentieel heeft om live als een huis te staan.

Qua presentatie zou het iets beter kunnen. De bijna van een CD van Anouk gejatte foto op de voorkant en de wat rommelige layout van de teksten doen afbraak van de indruk van het geheel. De achterkant van het doosje krijgt dan weer een dikke voldoende. De live foto’s op de website doen weer meer denken aan een bekende amerikaanse liefhebster van Skater Boys, dus er moet nog een klein beetje aan een imago gewerkt worden. Ik ben nieuwsgierig naar de volgende stap!

Artiest : Last Carez     
Titel : First Caress
Tracks : 6
Genre : Metal
Herkomst : Duitsland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.lastcarez.com
Recensent : Marco Budding   
Datum : 1 Juni 2008
Waardering : 6/10

Een van mijn recenserende collega’s noemde onlangs het feit dat steeds meer buitenlandse bands ook Poprock.nl weten te vinden. Ook in dit geval betreft het weer een band van over de grens, in dit geval de Nederlands-Duitse grens. Last Carez maakt, zoals ze het zelf noemen, girl metal. Mooie omschrijving! Ik was benieuwd naar wat ze hiermee bedoelden. Geen in strak leer en met veel borsthaar metal a la Motley Crue, maar melodieuze metal met hier en daar een knipoog naar Rage (ook uit Duitsland) en Mullmuzler, het Canadese hobbyproject van zanger James Labrie van Dream Theater. Strak geproduceerd, strak uitgevoerd, strak gebracht met een schitterend cdhoesje, strak gepresenteerd met mooie bio en brief. Helaas iets minder strak is dat ze een nieuwe CD presenteren, en alle bijgevoegde papieren verwijzen naar hun website, terwijl die al twee weken niet te bekijken is, en alleen “Hier entsteht eine neue Internetpräsenz” vermeldt. Beetje ongelukkig in de presentatieperiode.

Helaas valt er ook het nodige aan te merken aan deze CD, vandaar dat hij niet echt een ruime voldoende krijgt. Wat meteen in het begin al opvalt is de soms wat vergezochte constructies in de teksten (“Why would I cut off my own nose to spite your face?” “Why would I bleed you white?” “Why would I stab you from behind” of “you’re talking to me grudging, easy with the judging, I can see ignorance is your fucked up grace”) Daarnaast vind ik het wel jammer dat een band met 2 gitaristen een gastgitarist (Jens Ludwig van Edguy) nodig heeft om de enige gitaarsolo op het album te spelen. Tel daar bij op dat de zanger in mijn ogen wat te weinig durf vertoond (bij een metalzanger zit je toch altijd op hoge of lage uithalen te wachten, een meer emotionele benadering van de teksten). Zanger Pierre van Endert zingt daarintegen op vrijwel dezelfde toon zowel over minachting of uit een diepgaande liefdesverklaring aan zijn vriendin.

Positieve slotnoot is echter wel dat dit wel een band is met vooruitzichten. Een volgende cd met iets meer emoties in de zang en hier en daar iets meer instrumentaal geweld dan alleen maar perfecte begeleiding van deze zang zou volgens mij veel indruk achterlaten!

Artiest : Katbite
Titel : Imaginary Things
Tracks : 4
Genre : Pop & Singer/Songwriter
Herkomst : Den Haag
Begeleidend schrijven : Nee
Biografie : Nee
Bandfoto : Ja
Website : www.katbitemusic.com
Recensent : Marco Budding
Datum : 22 Mei 2008
Waardering : 9/10

Uit Den Haag, Nederlands Pophoofdstad, komt de Mini CD ‘Imaginary Things’ van Katbite, die bestaat uit de van oorsprong Nieuw-Zeelandse Kat Leese op zang, gitaar en piano en de drummer/percussionist Jeroen van der Zeeuw, voor deze Mini CD vergezeld door Arthur Adam ten Cate op bas.

Dat Katbite in 2005 (‘Vacation’) en in 2007 (‘Sweet Rebellion’) al 2 cd’s maakte, al jaren aktief is als muzikant, en zo’n 15 keer per maand optreedt is goed aan het geheel te horen. De plek op de voorgrond bevalt zangeres Kat Leese als een stel goed ingelopen pantoffels. Haar stem is altijd het schijnend middelpunt van de 4 tracks, soms breekbaar dan weer vrolijk maar altijd volledig op haar gemak. Met haar met de paplepel ingegoten kennis van de Engelse taal zorgt ze voor gevarieerde teksten, een vloeiende woordkeuze en een ronduit prima beluisterbare cd.

In het bijzonder wilde ik nog track 2, het nummer ‘Get Another Go’ onder de aandacht brengen, dat volgens mij een bijzonder goed opgebouwd nummer is en het zonder meer goed zou doen in de roulatie op radio 3. Het grootste minpunt aan deze CD: Hij is na bijna 13 minuten alweer afgelopen! Ik heb van elke minuut genoten en gelukkig is de meest recente CD ook (gratis) te downloaden via de website.

Artiest : Dowzer
Titel : Concrete Smiles At Aisle Five
Tracks : 13 (12 + Bonus Track Zonder Naam)
Genre : Punkrock
Herkomst : Roosendaal
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Nee
Bandfoto : Nee
Website : www.dowzerpunkrock.com
Recensent : Marco Budding
Datum : 21 Mei 2008
Waardering : 7/10

Dowzer is een Roosendaals trio dat met beide benen tot ruim boven de enkels stevig in een NOFX basissausje is gaargestoofd. Dit is eigenlijk al aan hun cdhoesje plus bijgeleverd promomateriaal duidelijk te zien, en gelukkig stelden ze me niet in mijn verwachtingen teleur.

Als je namelijk punkrock in die richting verwacht dan wil je ook dat, en niks anders. Snelle, pakkende, korte songs met meer inhoud (en soms minder) als de gebruikelijke radio thema’s liefde en vervreemding. Dit rockt! En niet op een Guns ‘n’ Roses kijk-mij-eens-poseren-ik-heb-een-zonnebril-en-en-bandana manier maar gewoon zoals het hoort bij dit soort bands. Geen poses, geen achtergrondzangeressen en Godzijdank geen Axl Rose. Dit rockt op een gewone, wij komen uit Roosendaal en we geven geen fuck om wat jij denkt manier. 13 nummers in 31:18 en slechts een rustpuntje in de bonustrack, en dat is meer dan genoeg.

‘Concrete Smiles At Aisle Five’ is Dowzer’s eerste CD en voor een band die pas ietsje langer dan een jaar bestaat is het beslist een knappe prestatie! Strakke baslijnen en niet te versierde drums ondersteunen bot gitaargeweld en meerstemmige zang die het geheel tot een vrolijk swingend geheel maakt. De lancering van de CD word ondersteund door een mooie website in stijl van het boekje. Natuurlijk verwacht je niet anders bij een band met een grafisch designer als zanger! Enige puntjes van kritiek zijn dat ik de zang helaas regelmatig niet goed kan verstaan (anders had de CD nog een puntje erbij gekregen) en dat ik benieuwd ben naar hoe de band live klinkt, aangezien er wel erg veel wordt vertrouwd op een 2 gitaren opbouw, terwijl er momenteel maar een gitaar in de band verblijft. Live moet de bassiste met haar levendige spel wel een garantie zijn dat het niet inzakt! Een mooi product, dat je (hint, hint) zeker even tot de bonustrack moet uitluisteren.

Artiest : Miss Behaviour
Titel : Loud & Clear
Tracks : 5
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Nee
Bandfoto : Nee
Website : www.missbehaviour.nl
Recensent : Jeroen Roza
Datum : 17 Mei 2008
Waardering : 7/10

Deze West Brabantse band behoeft geen verdere introductie bij Poprock.nl! In het jaar 2006 werd Poprock.nl zeer positief verrast door deze band met het mini album `Funky Heart`(zie recensies 2006). Ik was zeer verrast door de professionele sound van deze band en zeker door de stem van zangeres Fabiola Splinter (die verdacht veel klinkt als onze Haagse Anouk).

Nu ontving ik van Miss Behaviour het vierde album genaamd `Loud & Clear`. Ruim 2 jaar heb ik tot mijn verbazing niet het door mij voorspelde resultaat gezien gehoord dat ik verwachte van Miss Behaviour. In de recensie welke ik schreef in 2006 over het mini album `Funky Heart` kun je lezen dat ik zeer veel verwachte van deze band. Ik was dan ook in de volste overtuiging dat deze band op het punt stond door te breken. Helaas is Nederland blijkbaar nog niet klaar voor deze Brabantse band! Na het uitbrengen van het funky-rock album `Funky Heart` vond Miss Behaviour de tijd rijp voor het uitbrengen van een album met een wat andere sound. Classic rock! Volgens Miss Behaviour `rock met ballen`. Diverse muzikanten hebben (belangeloos) hun medewerking verleend aan dit nieuwe album.

Vol verwachting dus het schijfje in de lade… (helaas moet ik wederom vermelden dat het schijfje nog steeds wordt ontsiert door een eigen print?). Het schijfje telt 5 nummers (‘Blind’, ‘Stay’,’Down & Dirty’, ‘My Life’ en ‘Pushin`Me’). Teleurgesteld moet ik bij de eerste 3 nummers zeggen dat ik de kracht een beetje mis waarmee Miss Behaviour me bij het vorige album mij haast van mijn stoel blies. Pas bij de laatste 2 nummers hoorde ik weer de Miss Behaviour die mij destijds veraste. Mijn advies: Miss Behaviour,blijf bij je `roots`! Desalniettemin…ik blijf zeggen dat we van deze band gaan horen, maar dan de volgende keer geen home brew printje meer op de schijf he?!

Various : Nederland Rockt

Artiest : Various
Titel : Nederland Rockt
Tracks : 21
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : n.v.t.
Website : www.nederlandrockt.nl
Recensent : Bas 'Sjerruf' Aldenzee
Datum : 27 februari 2008
Waardering : 8/10

Promocer is een samenwerking van drie Friese muziekliefhebbers die Nederlandse bands helpt bij hun promotie op webzines, in magazines en bij programmeurs. Daarom hebben zij de verzamel CD Nederland Rockt uitgebracht met daarop 21 bands.

Het is een leuke CD die laat horen dat er in Nederland genoeg goede rockbands rondlopen die eigen werk spelen. Bands als The Grit, Yukka, Impala, Maroen en Skirt zijn nu vereeuwigd op deze schijf. Het is een gevarieerde cd geworden (mainstream, alernative, thrash, crossover, hardrock, metal), met in het boekje de benodigde info over elke band, zoals contactgegevens en herkomst.

Ik hoop dat het voor de muzikanten een zeer effectieve CD is en dat de festivals, zaaltjes en O.J.C.’s massaal overstag gaan en deze talenten boekt. De initiatiefnemers krijgen van mij een vet compliment. De CD is overigens te bestellen voor €8,99 en is een must voor de rechtgeaarde vaderlandse rockliefhebber. De eerste bestellingen worden voorzien van erg leuke Hollandse gadgets. Dus wees er snel bij!

Shady Lane : Closer

Artiest : Shady Lane
Titel : Closer
Tracks : 3 + Bonus Track
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website : www.shadylane.nl
Recensent : Bas 'Sjerruf' Aldenzee
Datum : 27 februari 2008
Waardering : 7/10

‘Closer’ is alweer de vierde demo van dit kwartet uit het noorden des lands. Ze hebben in Thijs Kooi een toetsenist gevonden en daarmee lijkt me dat de muziek een stuk volwassener is geworden (ik ken de vorige ‘albums’ helaas niet), echter worden op deze CDemo de toetsen ingespeeld door producer Hans Elmers.

Shady Lane omschrijft zichzelf als een aternatieve rockband, maar ik hoor toch ook flinke progressieve invloeden. In de opener ‘Omega’ zitten duidelijke invloeden van Muse en Black Sabbath. Het is een supervet afwisselend nummer dat helaas te kort duurt.

Track 2 begint met een rustig intro om er daarna flink in te hakken met een vette riff. Het nummer wisselt rustige passage’s af met ruige stukken. Het nummer loopt over in 'Promise' (track 3), een melancholieke song waarop zanger Remy lekker rauw te keer gaat.

Bonus track is ‘6 to 6’. Ook deze song doet me weer denken aan Muse. Shady Lane behoudt wel hun eigen sound op deze cdemo. De productie klinkt voor een demo heel goed. Hoesontwerp is eenvoudig met de songtekst van ‘Promise’, wat ik overigens het beste nummer vind.

Tico Verde : Impression

Artiest : Tico Verde
Titel : Impression
Tracks : 3
Herkomst : Nederland
Website : www.ticoverde.nl
Recensent : Bas 'Sjerruf' Aldenzee
Datum : 26 februari 2008
Waardering : 8/10

Tico Verde heeft op 1 maart hun releaseparty van hun nieuwste EP 'Impression'. Een drie track tellende E.P. welke lekker in het gehoor ligt. Zoals ze zelf zeggen maakt 'Impression' duidelijk wat de verschillende muzikale invloeden zijn van de band.

De E.P. start met 'Impression', wat een stevige rocksong is, die lekker in het gehoor ligt en zeer zeker singlepotentie heeft. Tis een mix van Kane en Venice zonder hun eigen gezicht te verliezen. In 'All around' hoor ik zelf invloeden van Fleetwood Mac. Ook dit nummer is een vlot nummer met prima gitaar werk en zang. Lars Kroos heeft een prettig stemgeluid en verveeld mij in ieder geval geen seconde. 'Without A Breath' is iets ingetogener. De samenzang in dit nummer doet me erg denken aan de eerste CD van Kane.

De productie is goed. Hoes ontwerp simpel doch effectief. Het wachten is op een volledige plaat, die mijn honger naar meer stilt.



Zylinderkopf : 1+1=3

Artiest : Zylinderkopf
Titel : 1&1=3
Tracks : 13
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.zylinderkopf.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 24 februari 2008
Waardering : 8/10

Sommige bands dragen zorg voor een professionele presentatie en Zylinderkopf is daar een van. Een werkelijk prachtig vormgegeven jewelcase met transparante tray en fraai vormgegeven ‘Radiohead’-achtige hoes. Daarnaast een begeleidend schrijven, twee ansichtkaarten, bandfoto en biografie! Wat dat betreft kan ik geen enkel commentaar leveren.

Zylinderkopf is een trio afkomstig uit Utrecht en Amsterdam. Ze hanteren een vrije stijl die zich niet vrij snel laat kenmerken door één bepaald genre. De produktie klinkt niet verkeerd en de muziek is, op zijn zachtst gezegt, apart te noemen. Vreemde composities, eigenaardige zanglijnen en teksten, wazige, dromerige en reggae-achtige uitspattingen. Ja, Zylinderkopf heeft een compleet eigen stijl en dat kan ik altijd waarderen in een band. Of die stijl mij aanspreekt is een tweede. Ik denk niet dat er een groot publiek warm voor draait, maar muziekkenners weten wel wat ze aan Zylinderkopf hebben, namelijk; Iets unieks.

Het geheel duizelt mij een beetje en kan niet echt goed door de nummers heenkomen. Het is allemaal een tikkeltje psychedelisch. Niet mijn ding dus, maar neemt niet weg dat deze drie heren met ‘1+1=3’ een prachtig staaltje muzikaal vakmanschap neer weten te zetten. Zylinderkopf heeft een eigen gezicht, een eigen identiteit, een persoonlijkheid en als dat geheel je aanspreekt, dan heb je alle redenen om smoorverliefd te worden op deze markante, sympathieke band!

Myris : Spinning Around

Artiest : Myris
Titel : Spinning Around
Tracks : 3
Herkomst : Duitsland
Begeleidend schrijven : Nee
Biografie : Nee
Bandfoto : Nee
Website : www.mrys.de
Recensent : Bas de Esch
Datum : 24 februari 2008
Waardering : 7/10

Het Duitse Myris doet Poprock.nl een CD toekomen zónder biografie, zónder foto en zónder begeleidend schrijven en dat is jammer. De cardcovered sleeve van de gedrukte CD ziet er netjes uit. Na het opzetten van ‘Spinning Around’ wordt ik getrakeert op lekkere gitaarpop/rock in de stijl van The Veronica’s.

Een lekkere zangstem, een goede mix en prima muzikanten. Leuke composities met referenties aan ‘Anouk’. De titeltrack ‘Spinning Around’ zou het mijns inziens goed doen in menig hitlijst. Een lekker up-tempo nummer wat met name in Amerika hoge ogen zou kunnen gooien. Het tweede nummer ‘Highlight’ is niet verkeerd, maar minder pakkend als ‘Spinning Around’. Vervelen doet Myris echter niet. Sterke punt van Myris is de zang, die staat als een huis en draagt de muziek. Het derde en laatste nummer is ‘Spinning Around’ in een akoestische versie. Myris laat horen dat ze ook live haar mannetje weet te staan.

All in all moet ik zeggen dat Myris mij aangenaam heeft verrast, maar wat punten laat liggen op eerder genoemde tekortkomingen. Een ruime voldoende, maar let op de presentatie!


Krabat : Falling In Love Without Questions

Artiest : Krabat
Titel : Falling In Love Without Questions
Tracks : 11
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Ja
Website : www.krabat.info
Recensent : Bas de Esch
Datum : 24 februari 2008
Waardering : 9/10

Met een basis van funky rock speelt de vijfkoppige poprockband Krabat eigen werk. ‘Falling In Love Without Questions’ is een 11 track tellend schijfje verpakt in een zéér fraaie digipackage. Het ontwerp spreekt mij niet zo aan, maar het geheel oogt professioneel en dat is waar het om draait.

De muziek laat zich omschrijven zoals de biografie al aageeft: funky! Krabat is niet zomaar een bandje, want het niveau is enorm hoog! Dit zijn stuk voor stuk professionele vaklieden die hun vak verstaan. Hoewel het niet mijn favoriete stroming is kan ik met recht stellen dat Krabat met deze release zichzelf op de kaart zetten.

Lekkere dansbare muziek met wisselende zang, dus zowel zanger alsmede zangeres, mooie koortjes, prachtige zigeunerriedeltjes, funky baslijnen, frivole gitaarlioopjes, strakke ritemesecties en vrolijke piano partijen maken het geheel afwisselend, bewegelijk, fraai en toegankelijk voor een groot publiek. Check de prijsvragen pagina, want je kunt als bezoeker van Poprock.nl namelijk deze release van Krabat winnen! Succes!

Han Uil : Alone

Artiest : Han Uil
Titel : Alone
Tracks : 9
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website : www.hanuil.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 24 februari 2008
Waardering : 8/10

Han Uil, een singer/sonwriter uit Groningen die frontman is geweest bij bands als ‘Antares’ en ‘Seven Day Hunt’. Met zijn karakteristieke stem en gitaarspel brengt hij een full-lenght CD uit die ‘Alone’ als zéér toepasselijke titel draagt. Met invloeden van o.a. Neil Young, Nick Cave, Dire Straits, Jethro Tull, Marillion en Pink Floyd tracht hij zijn muzikale kunnen te vertolken en ik moet zeggen dat hij hierin behoorlijk weet te slagen.

De opname kwaliteit is prima en de tracks zijn fraai. De invloeden van Han Uil klinken met verve door in het geheel. We hebben hier te maken met een professional die als sessiemuzikant ook zéér verdienstelijk werk zou kunnen verrichten! Het geheel is rustig, kabbelt lekker door en is ideaal om mee de weg op te gaan.

Commerciëel gezien is er geen markt voor Han Uil, maar voor liefhebbers van bovengenoemde invloeden is Han Uil een prima aanvulling. De CD hoes ziet er overigens fraai uit, mooi drukwerk gepresenteerd in een jewelcase. Of we van Han Uil veel gaan horen betwijfel ik, maar de kans is groot dat je hem ooit, ergens in een café, waar in Nederland dan ook zal zien optreden, want zijn muziek is heerlijk om een pilsje bij te drinken! Beheerst, professioneel en ongedwongen, dat is ‘Alone’!



Down Under : It Should Be Love Not Charity

Artiest : Down Under
Titel : It Should Be Love Not Charity
Tracks : 4
Herkomst : Nederland
Begeleidend schrijven : Ja
Biografie : Ja
Bandfoto : Nee
Website : www.downunderband.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 24 februari 2008
Waardering : 9/10

Down Under is ontstaan in 2005 in een kelder in Breda. Na verscheidene wisselingen in de bezetting heeft Down Under zich ontpopt tot stevige gitaarrock met pop en funk invloeden. De band bestaat uit Niels Hereijgers op zang, Djuri Boot op gitaar en 2e stem, Nico van Heiningen op gitaar, Niek van Hese op de basgitaar en Paul van Hese op de drums.

De CD ziet er keurig uit. Voorzien van een jewelcase met een fraai vormgegeven hoes. De biografie ziet er netjes uit en bevat alle relevante informatie. De opener ‘It Should Be Love Not Charity’ verrast mij aangenaam! Wat een lekkere muziek is dit zeg! De opnamekwaliteit is goed, maar het geheel klinkt ietwat dof, maar dat mag de pret niet drukken, want Down Under laat hier een prachtig staaltje gitaarmuziek horen! Stevig, dat wel, maar zeer zeker geen hardrock, het zit tegen het randje aan.

Ook de tweede track ‘Our Love’ weet mij te verassen! Mijn complimenten voor de prachtige zanglijnen, met name in de refreinen. Dit alles wordt gedragen door een zéér aangename stem. Het gitaarspel is voortreffelijk. Mooi! Ik hoor wat raakvlakken met ‘Di-rect’ en dat is een compliment! Poprock.nl heeft eerder een CD gerecenseerd van deze Brabanders, maar er is duidelijk hoorbaar dat Down Under is gegroeid en hoe! Klasse werk jongens! De tracks ‘One More Time’ en ‘Little Green Bag’ (mooi uitgevoerde eigentijdse cover) behoeven geen verder commentaar, Down Under staat als een huis en ik hoop dat ze snel krijgen wat ze verdienen, namelijk: Succes! Nederland gaat, hoe dan ook, meer van Down Under horen en geloof mij, dat is geen straf!

siD : siD

Artiest : Sid
Titel : Sid
Tracks : 4
Herkomst : Nederland
Website : www.s-i-d.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 14 februari 2008
Waardering : 5/10

Sid doet Poprock.nl een CDemo toekomen zónder begeleidend schrijven, zónder bandfoto, zónder biografie en het enige wat aan schrijfgerei is bijgesloten, is een A4tje met daarop recensies van hun debuut CDemo ‘Sid’. Opmerkelijk, zeker als je een CDemo instuurt ter beoordeling. Ik kan me voorstellen dat je dan een kritisch en objectief oordeel wilt hebben en dat doe je niet door andermans mening op A4tje te presenteren. Naast dit alles is het best lastig de band te traceren op internet, want de link op het CD hoesje werkt niet. Het betreft namelijk een tikfout. Jammer, maar kan gebeuren. Op het schijfje zelf staan wél de correcte gegevens. Handig?! Het begint dus niet al te rooskleurig voor Sid. Dan maar eens luisteren naar de muziek te bieden heeft.

Tja, dat is weer zo enorm typisch. De muziek van Sid is erg fraai, aangenaam, verassend, vernieuwend en fris. Ik kan het niet zo 1,2,3 ergens mee vergelijken, maar neem Faithless, Daft Punk en Kane, doe het in de blender, mix het hele zootje en laat het vervolgens 3 weken lang uithangen in een theedoek. Het eindresultaat is Sid met wazige samples, stoere gitaarriffs, up-tempo beats en frivole koortjes.

Sid levert, muzikaal gezien, een mooi, vernieuwend produkt af, maar wat presentatie betreft moet de band nog heel wat leren, want dit kan in mijn optiek echt niet. Aandachtspuntje dus! Zorg ervoor dat de site, die nu werkelijk een ramp is, klaar is wanneer je een CDemo opstuurt ter beoordeling, draag zorg voor een uitvoerige biografie, doe er een bandfoto bij, een brief met begeleidend schrijven (is wel zo netjes) en laat vooral de brief met recensies achterwege. Als je de CDemo opstuurt naar een platenmaatschappij, ja, dan is de brief met recensies handig, maar niet in deze situatie. Al met al dus een gemiddelde waardering.

May : Open Your Eyes

Artiest : May
Titel : Open Your Eyes
Tracks : 5
Herkomst : Nederland
Website : www.mayband.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 14 februari 2008
Waardering : 7/10

De uit Friesland afkomstige formatie May maakt krachtige muziek waar je niet omheen kunt en die verbondenheid schept, aldus de biografie van deze vier heren. May bestaat ongeveer een half jaar en willen graag van zich laten horen.

Mijn complimenten voor de zeer fraai vormgegeven hoes van ‘Open Your Eyes’! De vijf tracks van May klinken goed, zonder meer, maar het geheel klinkt ietwat ‘dun’ en ‘magertjes’ en dat is jammer, want May levert met ‘Open Your Eyes’ een prachtige eerste CDemo af. De composities zijn goed doordacht, de zang is aangenaam en de nummers gaan niet vervelen. De refreinen zijn fraai en alle tracks hebben een lekkere hook. Melodie, rustige passages en ingetogen gitaarpartijen zijn kenmerkend voor het geluid van May.

Het nummer ‘White Noise’ spreekt enorm tot de verbeelding en is, mijns inziens, het beste nummer van ‘Open Your Eyes’. Het bevat vele ingediënten en laat horen waar May voor staat. Heel knap dat May dit na anderhalf weet neer te zetten! De website is ietwat karig wat pagina’s betreft, maar bevat net voldoende informatie om mee uit de voeten te kunnen.



The Straits : Under Construction

Artiest : The Straits
Titel : Under Construction
Tracks : 5
Herkomst : Nederland
Website : www.thestraits.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 14 februari 2008
Waardering : 8/10

‘Under Construction’ is de tweede CDemo van The Starits die door Poprock.nl wordt gerecenseerd. The Straits zijn Patrik Muller, Ralph Toorop, Martijn Molenaar, Wilko Stroo en Thomas Brouwer en komen uit de omgeving Middelburg/Vlissingen.

De band komt voort uit een gezamenlijke liefde voor het Britse geluid uit de jaren zestig en negentig van de vorige eeuw. Dit uit zich in kernachtige pop en rock’n’roll die zich moeiteloos weet te plaatsen tussen de nieuwe invasie van Britse bands van de laatste jaren. De sound van ‘Under Construction’ klinkt een stuk volwassener dan hun eerste CDemo genaamd ‘Zu-Zu-zaa’. De band is hoorbaar gerijpt. Leuke composities, lekkere groove, fraaie zanglijnen en inderdaad een typisch Brits geluid wat niet misstaat. Gewoon lekkere luistermuziek die in menig kroeg niet zou misstaan.

De zang is aangenaam, de koortjes eveneens, het gitaarspel is erg vermakelijk en het geheel loopt lekker door! ‘Under Construction’ is inmiddels al niet meer de meest recente CDemo van dit Zeeuwse viertal, maar dat de heren goed bezig zijn is duidelijk! The Straits, een band met hoorbare referenties aan bijvoorbeeld Stereophonics en Oasis, ja, leuk! Ben erg benieuwd naar hun laatste CDemo ‘Wijk Aan Zee Sessies’! De website ziet er keurig uit.

Norther : N

Artiest : Norther
Titel : N
Tracks : 12
Herkomst : Finland
Website : www.norther.net
Recensent : Bas de Esch
Datum : 13 februari 2008
Waardering : 10/10

Norther is één van mijn meest favoriete metalbands en het is derhalve een privilege deze CD te mogen recenseren!
Norther werd opgericht in 1996 en heeft tot op heden 5 albums uitgebracht waarvan ‘Death Unlimited’ de meest succesvolle is en ‘N’ de meest recente. Norther valt het beste te omschrijven als brutaal, hard, heavy, melodisch, genadeloos en retestrak! Wat de sound van de Finnen betreft zou je het kunnen vergelijken met Children Of Bodom, Kalmah, In Flames en Arch Enemy. Liefhebbers van deze bands zouden Norther dan ook zéér zeker moeten kunnen waarderen!

Na de succesvolle release van ‘Death Unlimited’ kwam het matige ‘Till Death Unites Us’ album uit en het deed mij vrezen voor wat zou gaan komen, maar met ‘N’ laat Norther horen dat ze weer helemaal terug zijn en hoe! Wat is dit een knaller van een album zeg! Of Norther met ‘N’ ‘Death Unlimited’ overtreffen weet ik niet, maar het is zeker gelijkwaardig. Mijn vermoeden is dan ook dat Norther zich hiermee internationaal op de kaart zal gaan zetten. Slechts weinig mensen kennen Norther en dat is jammer, want ze doen zéér zeker niet onder voor bovengenoemde vergelijkbare bands.

Zanger Petri Lindroos speelt ook in de Finse band Ensiferum. Een soort folk/vikingmetal. Voor de liefhebbers ook zeer zeker een aanrader. Ensiferum heeft internationaal gezien meer naam dan Norther en dat is apart, want Norther spreekt een grotere doelgroep aan. Met ‘N’ laten de heren horen een volwassen sound neer te kunnen zetten en worden we met elke track getrakteerd op meesterschap! Norther doet Nederland aan tijdens hun huidige tournee en wel op 16 maart in Doornroosje te Nijmegen. Tevens staan deze grootmeesters in het Patronaat te Haarlem en wel op 15 maart a.s. Ik zal er bij zijn! Jullie ook? Hulde aan Norther!

The Arthur Spooners : Mary Jane

Artiest : The Arthur Spooners
Titel : Mary Jane
Tracks : 3
Herkomst : Nederland
Website : www.arthurspooners.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 12 februari 2008
Waardering : 4/10

‘Mary Jane’, is de debuutsingle van The Arthur Spooners. Dit drietal uit Emmen wist zich te plaatsen in de finale van de Drentse Popprijs. Recht-toe-recht-aan-gitaarpopmuziek die het midden houdt ergens tussen punkrock en singer/songwriter en met teksten die eens verstaan mogen worden, proberen ze sindsdien de rest van het land te veroveren, althans, zo luidt een frase uit de biografie.

Of The Arthur Spooners ook Poprock.nl kan bekoren zal weldra blijken. Wat mij meteen opvalt na het opzetten van het drie track tellende schijfje is de vrolijkheid die er vanaf spat. Het is geen pretpop of rockabilly, nee, het is feel good pop met een lekkere hook. Ik vind de opnamen niet echt van bijzonder goede kwaliteit en ook de zang laat hier en daar te wensen over. Een valse noot ontkomt niet aan mijn zuivere gehoor. Jammer.

The Arthur Spooners hebben een eigen geluid, een herkenbare sound die niet snel te vergelijken is met het gros wat ik zoal voorbij hoor komen. Dat is best knap. Tóch weten The Arthur Spooners mij met hun eerste single ‘Mary Jane’ helaas niet te overtuigen en ben ik van mening dat er nog een aantal verbeterpunten zijn waaraan gewerkt kan worden. Met name de zang. De Engelse uitspraak is niet optimaal, de teksten zijn erg oppervlakkig en de vele herhalingen in de afzonderlijke nummers gaan vrij snel vervelen. Vals zingen is niet erg, maar de mate waarin ik het op ‘Mary Jane’ hoor is allerminst aanvaardbaar. De website ziet er redelijk netjes uit. Volgende keer beter heren!

The Cheaters : The Cheaters

Artiest : The Cheaters
Titel : The Cheaters
Tracks : 11
Herkomst : Noorwegen
Website : www.thecheaters.no
Recensent : Bas de Esch
Datum : 12 februari 2008
Waardering : 7/10

Poprock.nl goes international, zo lijkt het wel. Kregen we onlangs nog een promo CD van Nada Surf uit The States, krijgen we nu een CD van deze Noren. Erg fraai! Dit Noorse trio maakt punkrock en met deze 11 track tellende schijf trachten ze ook buiten Noorwegen naam te krijgen.

De opnamen klinken ietwat rauw en ongepolijst, maar ja, wat wil je met dit genre! Lekkere grooves en smerige koortjes komen me tegemoet en ik moet hierbij heel erg denken aan The Sex Pistols. The Cheaters zouden net zo goed afkomstig kunnen zijn uit een of andere achterwijk in Londen. Het geheel klinkt alsof het van Engelse makelaardij is en dat vind ik knap voor een band uit Noorwegen! De trend en grondbeginselen van de punkrock zijn in Engeland gelegd en The Cheaters weten deze sound klakkeloos neer te zetten. Op sommige momenten denk ik zelfs aan The Doors, dus raakvlakken met muzikale vergane glorie zijn wel degelijk hoorbaar op 'The Cheaters'.

Liefhebbers van scherpzinnige teksten, scheurende mondharmonica’s, ruwe riffs, onbaatzuchtige koortjes en dé herkenbare punkrock sound van weleer kunnen hun hart ophalen aan The Cheaters! De website laat ietwat te wensen over, maar bevat voldoende informatie om meer te weten te komen van deze Noren. Ik betwijfel of ze buiten Noorwegen veel naam zullen krijgen. Niet dat The Cheaters tekort schieten in wat ze doen, integendeel, het is meer de markt die er vermoedelijk niet op zit te wachten. Ik denk echter wel dat Engeland de moeite waard is om wat clubshows te doen!

Have A Go Heroes : SNakes And Ladders

Artiest : Have A Go Heroes
Titel : Snakes And Ladders
Tracks : 6
Herkomst : Nederland
Website : www.haveagoheroes.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 11 februari 2008
Waardering : 8/10

Het is lang geleden dat een cdemo zó compleet binnenkomt bij Poprock.nl! Naast de CD zelf een keurige brief met begeleidend schrijven, een compacte, maar zeer fraai vormgegeven biografie met alle benodigde informatie erin verwerkt, twee glossy bandfoto’s en visitekaartjes! De aanpak van Have A Go Heroes is zéér professioneel te noemen en dit wordt, helaas, door veel, zo niet de meeste, artiesten/bands onderschat. De CD zit keurig gesealed in een jewelcase en heeft een zéér kleurrijke vormgeving. Klasse ontwerp. Ik sta dan ook echt te popelen om na deze geweldige inleiding de muziek te gaan beluisteren, want dat is, uiteindelijk, waar het allemaal om gaat!

Have A Go Heroes is afkomstig uit Brabant en bestaat uit Gert Wijnalda (zang, toetsen, gitaar), Arnold Immerzeel (gitaar), Geert Hoen (basgitaar) en Bas van Kollenburg (drums). Have A Go Heroes heeft de nodige positieve recensies gekregen en heeft opgetreden in zalen als 013 in Tilburg. Stevige akoestische pop met een alternatief randje.

Tijdens het afspelen van het kleurrijke schijfje kom ik tot de conclusie dat het dát ook precies is! Stevige akoestische pop met een alternatief randje. De geluidskwaliteit is goed en de composities zijn professioneel en aangenaam te noemen. Have A Go Heroes heeft een eigen geluid wat ik erg knap vind heden ten dagen! De zang van Gert Wijnalda is zéér prettig en de muziek die hem hierbij begeleid is eveneens erg fraai en vullen de prachtige zanglijnen goed aan.

Have A Go Heroes laat op Snakes And Ladders horen wie ze zijn en waar ze voor staan! Tóch weet het geheel mij niet enorm te boeien, maar dat heeft meer te maken met persoonlijke smaak. Ik kan niet zeggen dat het monotoom is, integendeel, het is zeer divers, maar het mist een spanning die mij naar meer Have A Go Heroes doet verlangen. Het pakt me niet. Ik hoop dat ‘het grote publiek’ wél gepakt wordt door deze helden, want kwaliteit hebben ze wel degelijk in huis. De website ziet er keurig uit! Complimenten!

Nada Surf : Lucky

Artiest : Nada Surf
Titel : Lucky
Tracks : 11
Herkomst : USA
Website : www.nadasurf.com
Recensent : Bas de Esch
Datum : 11 februari 2008
Waardering : 9/10

Steeds meer artiesten/bands weten de weg te vinden naar Poprock.nl. Zo ontving Poprock.nl onlangs het nieuwe album van Nada Surf. Velen van jullie kennen dit trio uit de USA vermoedelijk nog wel van de hit ‘Popular’ afkomstig van het album ‘High/Low’ (1996). Sindsdien heeft Nada Surf aardig wat albums uitgebracht, maar heeft, spijtig genoeg, altijd moeten teren op dat éne succesje. Ergens onbegrijpelijk, want Nada Surf heeft een grote schare aan trouwe fans, waar ik er ook een van ben. Daarnaast staan er op elk album van Nada Surf juweeltjes van popsongs die het goed zouden doen in menig hitlijst.

Met ‘Lucky’ keert Nada Surf terug naar ‘The Proximity Effect’ (1998) periode. Gevoelige popsongs met een hoog knuffelgehalte. Op ‘Lucky’ hoor ik, helaas, geen knaller van een hit, maar ‘Lucky’ is in mijn optiek wel een van de betere Nada Surf albums. Er is duidelijk een stap terug genomen. Het geheel klinkt gepolijster dan voorgaande albums en de composities zijn minder alternatief en rocky.

Ik ben van mening dat Nada Surf zichzelf niet weet te overtreffen, maar ten opzichte van voorgangers als ‘The Weight Is A Gift’ (2005) en ‘Let Go’ (2003) is het een hele verbetering en is de herkenbare Nada Surf sound weer helemaal terug! Het nummer ‘I Like What You Say’ is een prima voorbeeld van hoe Nada Surf klinkt en het zou me dus ook niets verbazen wanneer dit nummer ooit als single uigebracht zal gaan worden. Of dit dan wederom zo’n knaller gaat worden als ‘Popular’ betwijfel ik ten zeerste. Het lijkt wel alsof het Nada Surf simpelweg niet gegunt is en dat is jammer, want Nada Surf vormt samen met Weezer hét fundament voor lekker in het gehoorliggende, harmonieuze pop/rock muziek. De vernieuwde website van Nada Surf ziet er erg fraai uit! Ik blijf Nada Surf trouw, want met ‘Lucky’ bewijzen ze dat ze het nog in zich hebben!



Bloodsession : Conflict Of Interest

Artiest : Bloodsesions
Titel : Conflicts Of Interest
Tracks : 7
Herkomst : Nederland
Website : www.bloodsessions.nl
Recensent : Bas de Esch
Datum : 11 februari 2008
Waardering : 9/10

“Louder & stronger than ever before” zijn de uitdagende woorden die de biografie aflsuit van de Amsterdamse band Bloodsessions wiens muziek synoniem staat voor power trash. Bloodsessions is geïnspireerd door bands als Pantera & Machine Head maar wél met behoud van eigen identiteit en geluid. Bloodsessions heeft met grote namen opgetreden, denk aan bands als In Flames, Alien Ant Farm, Within Temptation, Saxon, Vader, Obituary en Tiamat. Niet verkeerd dus!

De biografie is voorzien van alle informatie die nodig is om meer te weten te komen over Bloodsessions. Ook is de biografie voorzien van een bandfoto. Er zit een begeleidend schrijven bij. De cd is verpakt in een jewelcase met een fraai vormgegeven hoesontwerp. Alles drukwerk. Ziet er puik en professioneel uit!

Wat mij meteen opvalt wanneer ik het openeingsnummer ‘First Stone’ hoor zijn de drumpartijen. Over strak gesproken! Dubbele-bass pedalen en zware riffs vliegen me om de oren en hoor de raakvlakken met Pantera ook. Sterker nog, ik denk niet dat Bloodsessions onder doet voor bands als Pantera! Het niveau is behoorlijk hoog en deze heren verstaan hun vak! Ook het tweede nummer ‘Sick Fantsasy’ toont gene genade en rekent af met hedendaagse suffe, lauwe, commerciële pop, rock en metal. ‘Feed The Flies’ begint wat rustiger en laat horen dat Bloodsessions frontman niet alleen kan grunten, maar ook zuiver clean kan zingen. Erg fraai! Ook de overige nummers ‘Evolution’, Face Of God’, ‘Endless’ en ‘Somewhere’ laten horen dat Bloodsessions een professionele band is met een professioneel en eigen geluid! De geluidskwaliteit is, zeker voor dit genre, opmerkelijk goed en aangenaam te noemen. Ook de vele intro’s zijn op originele wijze vertolkt en zijn een compliment waard!

Liefhebbers van Pantera, Machine Head en metal uit de gloriejaren kunnen hun hart ophalen aan ‘Conflicts Of Interest’. Het verbaast mij niets dat Bloodsessions met grote namen het podium heeft mogen delen! Klasse werk! Ik denk dat we nog veel gaan horen van Bloodsessions. Met name de underground scene zal niet gespaard blijven van dit heavy viertal! Heerlijk om weer eindelijk eens iets goeds uit dit genre te mogen horen! Rock on!